روزها رازهايي درسينه دارند كه تقديم روشن‌بينان مي‌شود. آنهايي كه چشم‌هاي خود را به روشنايي مي‌بندند توانايي نگريستن به خورشيد برآمده روز را ندارند. رازدانان روزها  از حادثه‌ها عبرت مي‌آموزند و بر واقعه‌ها با ديده تعبير مي‌نگرند، آيات نيك را شاكرند و بر نشانه‌هاي هيبت و عسرت صابر. زيرا شكر به فراخي و صبر به تنگي نشان خردمندي است. عاشورا، دهم ماه محرم، روزپيروزي خون برشمشير است. غلبه فرياد مظلوم بر عربده‌كشي ظالم تا بن دندان مسلح  پيروزي و نصرتي كه هلهله‌كنان كوفي و شامي آن را با چشمان بسته به آفتاب خود نديدند و از بالاي نيزه بردن آفتاب شادمان و خرسند شدند، درحالي كه نمي‌دانستند با خود رايت پيروزي حسين شهيد (ع) را به دوش مي‌كشند و با هلهله خويش كوس رسوايي خود را بر كوي و برزن مي‌زنند. امروز، تاريخ پيروزي حسين بن علي (ع) را به گواهي نشسته است، پيروزيي كه از بستر جهاد و متن خون شكوفا شد و آرمان‌هاي والاي او را با جريان تاريخ نسل به نسل بشري واگويه كرد.

حماسه‌ي عاشورا  سر فصل عشق و شور و عرفان بزرگ‌مردان الهي و نشان آفرينش عزت و اقتدار و آرمان‌گرايي بزرگ‌زناني است كه حيات اسلام ناب محمدي (ص) و آزادگي و آزادي را امداد جاودانه پايمردي و استقامت خود ساخته‌اند، نهضت حسيني و انقلاب فياض و جوشان عاشورا يك بعثت بدون وحي و شكفتن گلبانگ توحيد در چكاچك شمشير بر بلنداي سر نيزه‌هاست،‌كربلا عرصه انفجار نور و ظهور حماسه از يك سو و تبلور قساوت و حد اعلاي فاجعه از طرف ديگر است و نينوا سرزميني بي‌مانند براي نمايش تمامي عشق بر پرده هستي است،‌ واضح است كه دايره آفرينش را بي كربلا وجودي نيست منظومه معارف عارفان و سير سالكان الي‌الله و جهاد مجاهدين في‌الله و مجاهده عالمان في‌سبيل‌الله را بي حسين (ع) و زينب در باغ خاطر نمي‌توان گذراند. به راستي اگر معمار ازل در خزانه خارج از وصف آفرينش، گوهري چون حسين (ع) و مرواريدي چون زينب (س) نداشت، كار كدامين نبي به كمال مي‌رسيد و راه كدامين رسول به نهايت پيوند مي‌خورد؟ حسين و عاشورا و زينب ناموس دهر و باعث بقاي هستي و تداوم راه پاكان و صالحان براي هميشه تاريخ بشر هستند، از پيامبران اولوالعزم تا مردمان عادي همه در جستجو و رهپوي مردان و زنان روزگار و سرزميني هستند كه پرچم هدايتشان در دست‌هاي استوار زينب (س) و نهال آرزويشان در چشمه‌سار هميشه جوشان حسين (ع) استقرار يافته و نور خود را در چهره‌ي گلگون عاشورا به نظاره مي‌نشينند.