دست تواناي معلم است که چشم­انداز آينده­ی ما را ترسيم مي­کند.

 اگر مي­بينيد که اميرمؤمنان، مولاي متقيان علي(ع) مي­فرمايد:

 «من علمني حرفاً فقد صيرني عبداً» 

 «هرکس چيزي به من بياموزد، مرا غلام خويش کرده­است»

اين بيان براي ما درس است تا معلمان، قدر خود را بدانند و تشخيص دهند که چقدر، وجود آنها در سرنوشت يک ملت مؤثر است.

                            مقام معظم رهبری

شهيد مطهري تنها فردي است كه ديدگاه فلسفي او به مسائل اجتماعي و سياسي تسرّي مي‌يابد و بايد

اين ويژگي منحصر به فرد به طور صحيح معرفي شود.

                                   مقام معظم رهبري

معلّمي هنر است، هنر آموختن هر آن چه سال ها با سعي و تلاش اندوخته است.

معلّمي عشقي است  الهي و آسماني که پروردگارِ مهربان به انسان اعطا کرد تا با همتّ بلند خويش  روشنائي شب‌هاي تارِ جهالت و ناداني باشد.

معلمّي، مهري است که از روز ازل با گل آدمي سرشته شد تا مردم از ظلمات جهل به نور دانايي رهنمون شوند.  براستي که معلّمي شغل نيست، عشق است. و بهترین تبریک را به شما معلمان عزیز پیام کوتاه و زیبای شهید رجایی می­باشد:

«معلمي شغل نيست؛ معلمي عشق است.

اگر به عنوان شغل انتخابش کرده­اي، رهايش کن

و اگر عشق توست مبارکت باد»