نادعلیاً مظهر العجائب، تجده عونالـک فی النوائب،کل هم و غم سینجلی، بعظمتـک یاالله، بنبوتـک یا محمد و بولایتـک یاعلی و یا علی و یا علی.

امروز زنده‌ام به ولای تو یاعلی

ای محمد و ای علی، ای علی و ای محمد، زیر باران بلا و فتنه‌ها چنگ بر دامانتان زده‌ام

در میانه افسوس و دریغ خسته از همه راه‌های رفته و نرفته و گمشده در کوره‌راه زندگی، به درگاهتان آمده‌ام

یا علی، بر آستانه این آستان دست‌های خالی را به سویت به گدایی دراز کرده‌ام،

فقیر و خسته به درگاهت آمدم، رحمی!

«نیستم» اما تو در «هستم» بگیر!

به مناسبت ۱۳ رجب چه مي‌توان نوشت؟

چه می‌توان گفت از بهترین روزهای خدا؟

هیچ..

باور کنید هیچ

خدا با خلقت علی،

دیگر حرفی برای گفتن نگذاشته است

باور کنید زبان قاصر است ..

دوباره مثل علی زاده می‌شود..

اما مگر دو مرتبه ....

کعبه شکاف بردارد

«نام علی ستون زمين و سما بود»

&&&&

چه خوش مي‌سرايد در وصف او مولانا:

امروز شهر ما را صد رونق‌ست و جانست

زیرا که شاه خوبان امروز در میانست

حیران چرا نباشد خندان چرا نباشد

شهری که در میانش آن صارم زمانست

آن آفتاب خوبی چون بر زمین بتابد

آن دم زمین خاکی بهتر ز آسمانست

بر چرخ سبزپوشان پر می‌زنند یعنی

سلطان و خسرو ما آن‌ست و صد چنانست

ای جان جان جانان از ما سلام برخوان

رحم آر بر ضعیفان عشق تو بی‌امانست

چون سبز و خوش نباشد عالم چو تو بهاری

چون ایمنی نباشد چون شیر پاسبانست

چون کوفت او در دل ناآمده به منزل

دانست جان ز بویش کان یار مهربانست

او ماه بی‌خسوف‌ست خورشید بی‌کسوفست

او خمر بی‌خمارست او سود بی‌زیانست

آن شهریار اعظم بزمی نهاد خرم

شمع و شراب و شاهد امروز رایگانست

چون مست گشت مردم شد گوهرش برهنه

پهلو شکست کان را زان کس که پهلوانست

خامش که تا بگوید بی‌حرف و بی‌زبان او

خود چیست این زبان‌ها گر آن زبان زبانست